Բաժանորդագրվել

Մուտք գործել

Կամ

Չի կարող լինել դատարկ!

Չի կարող լինել դատարկ!

Գաղտնաբառի վերականգնում

Գրանցվել

Կամ

Error message here!

Error message here!

Error message here!

Մոռացել ե՞ք գաղտնաբառը։ Մուտքագրեք ձեր էլ.հասցեն եւ դուք կստանաք նոր գաղտնաբառ։

Էլ. հասցեն գրանցված չէ։

Վերադառնալ

Close

Քաղաքացի Հովհաննես Թումանյան՝ սոցիալական բևեռացման ու յոլա գնալու հոգեբանության մասին

Քաղաքացի Հովհաննես Թումանյան՝ սոցիալական բևեռացման ու յոլա գնալու հոգեբանության մասին
ԲԱԺԱՆՈՐԴՆԵՐԸ ԽՐԱԽՈՒՍՈՒՄ ԵՆ ԽՈՍՔԻ ԱԶԱՏՈՒԹՅՈՒՆԸ ԵՎ ՍՏԱՆՈՒՄ ՈՐԱԿ ՊԱՀԱՆՋԵԼՈՒ ԻՐԱՎՈՒՆՔ

Ինձ էնպես է թվում, թե կենդանական աշխարհում դժվար թե գտնվի ավելի իրավազուրկ և անկարող մի մայր, ավելի պաշտպանության կարոտ մի մայր, քան կին մայրն է: Եվ դժվար թե գտնվի ավելի անօգնական և պաշտպանության կարոտ մի ձագ, քան նրա մանուկն է:Մի անգամ սոված երեխաները, որ շատ լաց են լինում, ճարահատյալ մայրը, նրանց միառժամանակ հանգստացնելու համար, պղինձը ջուր է լցնում, մի երկու բուռ մանր քար է ածում մեջը ու դնում կրակին, հետո բացում և, օ~վ հրաշք, քարերը լոբի են դարձած լինում: Այո քարերը լոբի են դառնում, և էն էլ մոր եղունգի տեղն է, որ մինչև էսօր մնում է լոբու վրա: Իրականության մեջ քարերը լոբի չեն դառնում:
Հ. Թումանյան 1919.
Հաղորդում մայրության ու մանկության պաշտպանության, սոցիալական բևեռացման ու յոլա գնալու հոգեբանության մասին:

Բեռնեք Հայկական Լրատվական Ռադիոյի հավելվածները այստեղ՝
website by Sargssyan