Chat with us, powered by LiveChat
Բաժանորդագրվել

Մուտք գործել

Կամ

Չի կարող լինել դատարկ!

Չի կարող լինել դատարկ!

Գաղտնաբառի վերականգնում

Գրանցվել

Կամ

Error message here!

Error message here!

Error message here!

Մոռացել ե՞ք գաղտնաբառը։ Մուտքագրեք ձեր էլ.հասցեն եւ դուք կստանաք նոր գաղտնաբառ։

Էլ. հասցեն գրանցված չէ։

Վերադառնալ

Close

Ինչու՞ էին նախկին իշխանությունները խուսափում զինել սահմանամերձ գյուղերը. «Հետախույզի օրագիրը»

ԲԱԺԱՆՈՐԴՆԵՐԸ ԽՐԱԽՈՒՍՈՒՄ ԵՆ ԽՈՍՔԻ ԱԶԱՏՈՒԹՅՈՒՆԸ ԵՎ ՍՏԱՆՈՒՄ ՈՐԱԿ ՊԱՀԱՆՋԵԼՈՒ ԻՐԱՎՈՒՆՔ
Հետևե՛ք մեզ YouTube-ում

Թեև «սահմանամերձի» և «սահմանապահի» արմատը նույնն է, բառերի նշանակության տարբերությունը ահռելի է, իսկ հայկական պայմաններով՝ էլ ավելի: Սահմանամերձ բնակավայրը թշնամու կրակի տակի ապրող, խեղճացած, քաղաքացիականներով բնակեցված մի տեղ է, որը պատերազմի դեպքում ենթակա է առաջնահերթ ու անհապաղ տարհանման: Թալիշն, օրինակ, դասական սահմանամերձ բնակավայր է, որն ապրիլյան հարձակման ժամանակ դատարկվեց, իսկ գյուղը լքել չհասցրած տարեցները խոշտանգվեցին և սպանվեցին: Իսկ հիմա պատկերացրեք՝ ինչ կլիներ, եթե թալիշցիները զենք ունենային: Սա սահմանապահ ու սահմանամերձ բնակավայրերի ակնհայտ տարբերությունը: Առաջնագծի բնակիչներին զինելը ու հատուկ կարգավիճակ տալը ակնհայտ անհրաժեշտություն է, բայց, արի ու տես, որ երկրի իշանություններից և որևէ մեկը չհանդգնեց դա անել:

 

 

 

Բեռնեք Հայկական Լրատվական Ռադիոյի հավելվածները այստեղ՝




website by Sargssyan